Cellulaire ademhaling = metabolisch proces: glucose + O2 → energie (ATP) + CO2 + H2O. Bij inspanning: snelheid neemt toe voor spierenergiebehoefte.

Methode 1: Zuurstofverbruik meten (meest gebruikt)

Cellulaire ademhaling = aerob → O2 vereist. Snelheid cellulaire ademhaling = O2-verbruikssnelheid. Meer O2 verbruik = hogere snelheid.
Veldtest (Brzycki, Princeton): 1,5 mijl (2,4 km) hardlopen test.
Protocol: tijd meten op vlakke baan (binnen/buiten) zo snel mogelijk. Raadpleeg Tabel 1 Princeton zuurstofconsumptietabel → voorspeld O2-verbruik. Gewicht lbs / 2,2 = kg. Tabelwaarde × kg = ml O2/min. /1000 = L/min = zuurstofverbruikssnelheid = maat cellulaire ademhalingssnelheid.

Methode 2: CO2-productie meten (minder gebruikelijk)

CO2 + H2O → koolzuur (spontaan). Lager pH = zurer. Na inspanning in oplossing ademen → pH-indicator → zuurgraad = maat CO2-productie.

Praktisch CO2-meting (labbenodigdheden)

• Kolf, bromthymolblauw (pH-indicator: blauw=basis, groen=neutraal, geel=zuur), natriumhydroxide
• Kolf: bromthymolblauw in water (groen, pH~7)
• Na training: rietje in kolf ademen → CO2 → koolzuur → groen → geel
• Druppelsgewijs NaOH toevoegen tot kleur geel→groen
• Meer druppels NaOH = meer CO2 geproduceerd = hogere cellulaire ademhalingssnelheid