Een tremor is een ritmische, onvrijwillige beweging. Naast ziekten (bijv. Parkinson, hyperthyreoïdie) kan een verstoring van de elektrolytenbalans tremoren veroorzaken. Elektrolyten (geladen mineralen) zijn cruciaal voor zenuwgeleiding en spiercontractie.

Calcium (Ca²⁺)

99% in botten/tanden; 1% in bloed/weefsels cruciaal voor spiersamentrekking. Het sarcoplasmatisch reticulum slaat Ca²⁺ op; bij zenuwimpuls vloeit het naar het cytosol → contractie. Hypocalciëmie (laag Ca²⁺) veroorzaakt tetanie (herhaalde spierspasmen), convulsies, gezichtsspasmen, tremorachtige verschijnselen.

Kalium (K⁺) en Natrium (Na⁺)

K⁺ voornamelijk intracellulair, Na⁺ extracellulair. Samen vormen ze een electrochemische gradiënt voor zenuwgeleiding en vloeistofbalans.
Hypokaliëmie (laag K⁺): spierzwakte, spasmen, tremorachtig.
Hyperkaliëmie (hoog K⁺): onregelmatige hartslag, tremoren, verlamming.

Magnesium (Mg²⁺)

~50% in botten, rest in cellen. Mg²⁺ reguleert de terugtransport van Ca²⁺ naar het sarcoplasmatisch reticulum na contractie → ontspanning. Hypomagnesiëmie: gevoelloosheid, tintelingen (handen/voeten), spiersamentrekkingen, beven, insulten.

Diagnose en behandeling

Bij onverklaarde tremor: bloedonderzoek naar elektrolyten, schildklierfunctie, nierfunctie. Behandeling gericht op herstel van de specifieke elektrolytestoornis en onderliggende oorzaak.