Rebreathers hergebruiken uitgeademde lucht → lichter, compacter, minder gasverbruik dan open circuit. Vereist training.

Werking

Uitgeademde lucht → CO₂-scrubber (natronkalk absorber) → zuiverde lucht → menging met ademgas → herinhalatie. Vermindert benodigd ademgas.

Geschiedenis

• Jaren '30: Italiaanse speervissers → Italiaanse marine → kikvorsmannen.
• WOII: Britten veroveren Italiaanse eenheden → Britse versie.
• Jaren '40: Amerikaanse marine productie.
• Jaren '50: wereldwijd gebruik door duikers.

Voordelen

• Veel minder gas nodig (hergebruik O₂).
• Geen bubbels (behalve opstijgen) → sluipduiken mogelijk.

Nadelen/Risico's

• Plotselinge black-out: te lage O₂-druk in lus.
• Opstijgen: omgevingsdruk daling kan gesloten lus vastklampen.
• Te hoge O₂-mix → zuurstofvergiftiging (convulsies).
• Hoge CO₂ → desorientatie, paniek, hoofdpijn (meestal door duiker controleerbaar).

Toekomst: Cryogene rebreather

Jaren '60: Sub-Marine Systems Corp. Vloeibare O₂, geen absorbercanister (CO₂ bevriest in sneeuwbox). 6 uur duur, 200m diepte. Uitdaging: isolatie vloeibare O₂ van waterwarmte. Potentieel: sets zo klein als 2L fles, <3 kg.