Laag-inkomensgemeenschappen hebben een slechte sociaaleconomische status (SES): beperkte toegang tot inkomen, onderwijs, banen. Dit schaadt niet alleen leefkwaliteit, maar ook ontwikkeling en functioneren van tieners (American Psychological Association). Effecten op persoonlijk, gezins- en gemeenschapsniveau.

Gezinsleven onder druk

Ouders druk om eindjes te maken → minder aandacht/begeleiding voor tiener. Resultaat: slechte gewoontes, risicovolle keuzes (vroeg/onveilig seksueel gedrag → SOA's, vroege zwangerschap – "Kids Having Kids", Maynard). Geen toegang tot info/ondersteuning verergert situatie.

Emotionele stress

Druk om mee te doen met leeftijdsgenoten, maar geen middelen/faciliteiten/tijd (moet misschien werken voor gezin). Belemmert socialisatievaardheden. Kan leiden tot intrek, isolatie, vervreemding, hopeloosheid (Eric Jensen, "Teaching with Poverty in Mind").

Beperkte toegang tot diensten

Geen goede scholen, gezondheidszorg, recreatie. Medische/tandheelkundige problemen onbehandeld → volwassenenklachten (bijv. gebitstelling zonder beugel). Slecht onderwijs → demotivatie, beperkte vooruitgangskansen (Escarce, "Socioeconomic Status and the Fate of Adolescents").

Gemeenschapseffecten

Positieve omgeving = heilzame relaties, sociale cohesie, gezond gedrag. Laag-inkomenswijken missen parken, buurthuizen, sportvelden, zijn slecht onderhouden. Hogere prevalentie onveiligheid, criminaliteit, geweld, drugs → versterkt risicogedrag bij tieners.