Sinds de introductie van bewerkte voedingsmiddelen in de vroege 1900er jaren daalde de vezelinname in de VS, maar de bewustwording over de gezondheidseffecten van vezels groeit. Vezels komen uitsluitend uit plantaardige bronnen; zuivel en vlees dragen er niet aan bij. Uien zijn een verrassend goede bron van oplosbare vezels.

Hoe vezels in uien werken

Oplosbare vezels zitten in de plantencellen, onoplosbare in de celwanden. Tijdens de spijsvertering worden water, vitaminen en mineralen opgenomen, terwijl vezels in het spijsverteringskanaal blijven. Oplosbare vezels lossen op in water en binden galzuren, vormend een gel dat met de ontlasting wordt uitgeplast. Onoplosbare vezels dragen bij aan volume en consistentie.

Vezelgehalte van uien

Een half kopje gekookte uien bevat 1,5 gram totale vezel, waarvan 1,2 gram oplosbaar. Dat is een aanzienlijke hoeveelheid voor een gemiddelde portie.

Hart-gezonde voordelen

Door de binding van galzuren haalt de lever cholesterol uit het bloed om nieuwe galzuren aan te maken. Dit verlaagt zowel LDL- als totaalcholesterol, wat op de lange termijn plaquevorming in de aderen remt en het risico op hartziektes, beroerte en hoge bloeddruk vermindert.

Vezelinname verhogen

Combineer uien met andere oplosbare-vezellijke groenten als boerenkool, snijbiet, peulvruchten en kruisbloemigen (broccoli, kool, spruitjes) voor een extra boost.

Let op bereidingswijze

Gefrituurde uienringen of een met kaas en uien beladen hamburger annuleren de voordelen door ongezonde vetten en extra calorieën. Vers gesneden uien zijn caloriearm en vetvrij – de beste keuze.