Rol van spraak-taalpathologen

TBI veroorzaakt diverse tekorten per ernst. Het revalidatieteam helpt zelfstandigheid herstellen in dagelijkse activiteiten. Spraak-taalpathologen (SLP's) werken aan communicatiebegrip en -gebruik, en zijn gespecialiseerd in spieren van gezicht, mond en keel. Doelen richten zich op spraak, taal, cognitie en slikken.

Spraakdoelen

Zenuwschade kan spraakverlies geven. Onduidelijke, zachte, langzame, gemompelde spraak = dysartrie (ASHA). Doelen: ademsteun verbeteren, coördinatie tong/lipbewegingen, spierkracht verhogen. Apraxie van spraak: moeite met klanken/lettergrepen vormen; patiënt weet wat hij wil zeggen maar kan woord niet vormen. Doelen: oefeningen correcte uitspraak, spreektempo vertragen. Bij ernstige tekorten: augmentatieve/alternatieve communicatieapparaten (beeldborden tot gecomputeriseerde systemen). SLP traint gebruik.

Taaldoelstellingen

Volgens ASHA: strategieën leren voor snelle gesprekken volgen, non-verbale signalen interpreteren (gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal), gesprek in stand houden. Patiënt kan plat effect hebben (weinig expressie), doelen om te verbeteren. Goede sociale taal compenseert spraakproblemen. Oogcontact, gepaste gezichtsuitdrukkingen, gebaren geven betekenis naast spraak.

Cognitieve communicatiedoelstellingen

Communiceren vereist informatie bijhouden en gebeurtenissen onthouden. Doelen: aandacht, kortetermijngeheugen, planning, organisatie, informatieverwerking verbeteren. Terugkeer naar werk/school: juiste vragen stellen, concentreren, opdrachten onthouden, telefoonnummers, namen, stappen in project, veiligheidskwesties.