Een corticale beroerte treedt op wanneer de bloedtoevoer naar de hersenschors (cortex) wordt verminderd of geblokkeerd, wat leidt tot hersenbeschadiging. Het National Institute of Neurological Disorders and Stroke stelt dat de cortex het belangrijkste verwerkingscentrum is voor beweging, sensatie en taal. Belangrijke risicofactoren zijn hoge bloeddruk, roken en hoog cholesterol (volgens Mayo Clinic). Patiënten en verzorgers moeten zich bewust zijn van blijvende symptomen en tijdig hulp zoeken.

Sensorisch verlies

Een blijvend symptoom kan permanent sensorisch verlies zijn, aldus MedlinePlus. Een beroerte kan het deel van de cortex dat sensorische informatie verwerkt, beschadigen. Bovendien leidt een beroerte aan de ene kant van de cortex vaak tot sensorisch verlies aan de overzijde van het lichaam. Hoewel vroege behandeling de ernst kan verminderen, kan een patiënt afhankelijk van de mate van hersenschade permanent gevoelloos blijven.

Communicatieproblemen (afasie)

Een patiënt met een corticale beroerte kan levenslang moeite hebben met communiceren. Afhankelijk van het aangedane hersengebied kunnen problemen optreden met begrip, het organiseren van gedachten, het uiten van gedachten of spraakproductie. Revalidatie met een logopedist is essentieel. De logopedist helpt de patiënt informatie beter te begrijpen en gedachten tijdiger te uiten. Zorgverleners en familie moeten de beperkingen begrijpen en communicatie aanpassen.

Verlies van mobiliteit

Een corticale beroerte kan het vermogen om te lopen aantasten, meestal als het aangedane cortexgebied verantwoordelijk is voor motorische bewegingen of spiercoördinatie van de benen. Evenwichts- en coördinatiecentra kunnen ook getroffen zijn. Vroege fysieke revalidatie kan evenwicht, coördinatie en spierkracht herstellen. Soms is de hersenschade echter te uitgebreid voor volledige herstel, waardoor een rolstoel of loophulpmiddel nodig wordt.