Het hart is een hol, vuistgroot orgaan onder de ribbenkas, links van het sternum. Het heeft vier kamers (2 atria, 2 ventrikels) en pompt meer dan 6 liter bloed per minuut. Drie gespecialiseerde weefsels maken deze continue pompactie mogelijk:

Myocardium: de motor

Dikke spierlaag van de hartwand, opgebouwd uit myocyten (gespecialiseerde spiercellen). Myocyten kunnen zelfstandig samentrekken, maar voor efficiënte pompactie moeten ze gesynchroniseerd worden. De sinusknoop (SA-knoop) in het rechteratrium zendt elektrische impulsen uit. Gap junctions (spleetovergangen) tussen myocyten zorgen voor snelle geleiding van deze impulsen, zodat het myocardium als één geheel samenwerkt.

Endocardium: de binnenbekleding

Bedekt de binnenkant van de hartkamers en vormt de hartkleppen (éénrichtingskleppen voor bloedstroom). Bestaat uit endotheelcellen (platte, overlappende cellen) die het hart afdichten tegen lekkage, filteren van gassen/vloeistoffen/moleculen en recent ontdekt: fungeren als receptoren voor interactie met witte bloedcellen bij herstel van schade.

Pericardium: de beschermende zak

Dunne, dubbellaagse zak die het hart en de proximale delen van de grote vaten omhult. De ruimte tussen de lagen bevat een kleine hoeveelheid vocht voor wrijvingsvrije beweging. Functies: bescherming tegen infecties/verontreinigingen van buitenaf en preventie van pathologische uitzetting (overmatige vergroting) van het hart.