Herpes Simplex Virus type 2 (HSV-2) is een veelvoorkomende seksueel overdraagbare infectie die voornamelijk het genitale gebied treft. Alleen mensen kunnen het virus onderling doorgeven. HSV-2 blijft na de eerste infectie latent in het lichaam en kan periodiek heractiveren, vaak zonder duidelijke symptomen. Toch hebben zowel de eerste uitbraak als terugkerende episodes concrete gevolgen voor de gezondheid.

Hoe HSV-2 wordt overgedragen

Seksueel contact met een geïnfecteerde partner is de belangrijkste transmissieroute. Huid-op-huidcontact met de besmette zone, zelfs als er geen zichtbare blaasjes zijn, kan het virus overdragen. Ook orale seks kan HSV-2 spreiden als de besmettelijke partner orale herpes (koude koortslipjes) heeft. Tijdens asymptomatische virale uitscheiding – wanneer het virus op de huid aanwezig is zonder klachten – is overdracht eveneens mogelijk.

Korte-termijneffecten

De eerste uitbraak treedt meestal binnen twee tot twaalf dagen na besmetting op. Symptomen variëren van nauwelijks merkbaar tot duidelijk ziekteachtig. Veel mensen interpreteren de eerste tekenen verkeerd als insectenbeten, schaafwonden of schimmelinfecties. Typische acute klachten zijn:

• Zwelling of roodheid van penis, vulva of anus
• Pijn bij urineren
• Extreme vermoeidheid en ziektegevoel
• Lichte koorts en keelpijn
• Kleine, pijnlijke blaasjes in het genitale gebied

Deze klachten duren doorgaans enkele dagen tot twee weken. Na de prima-infectie kunnen triggers zoals tandheelkundige ingrepen, stress, UV-licht, overmoeidheid of verkoudheid/griep nieuwe uitbraken initieren.

Lange-termijneffecten en complicaties

HSV-2 verlaat het lichaam nooit; er is geen genezing. Uitbraken komen gemiddeld tot vier keer per jaar voor en worden behandeld met antivirale middelen. Belangrijke langdurige risico's zijn:

• Zwangerschap: Het virus kan tijdens de bevalling op de baby overgaan, met risico op hersenletsel of overlijden, vooral bij een verzwakt immuunsysteem van moeder of kind.
• Herhaalde laesies: Terugkerende blaasjes kunnen pijnlijke wonden en littekens veroorzaken.
• Immuunsysteem: Frequentere uitbraken kunnen de afweer verzwakken.
• HIV-risico: Open herpeslaesies vergemakkelijken HIV-transmissie.
• Neurologische complicaties: Zeldzaam kan HSV-2 encefalitis, andere zenuwstoornissen of oculaire herpes (ooginfectie) veroorzaken.
• Zeldzame oncologische risico's: Bij mannen is er een mogelijke link met impotentie, bij vrouwen met baarmoederhalskanker, hoewel de bewijslast beperkt is.

Regelmatige medische controle, antivirale suppressietherapie en veilige seksuele praktijken helpen de ziekte beheersbaar te maken en complicaties te voorkomen.