
Lymfoom is een maligniteit van het lymfatische systeem. De twee hoofdcategorieën – Hodgkin-lymfoom (HL) en non-Hodgkin-lymfoom (NHL) – verschillen in celtype, gedrag, behandeling en prognose. De levensverwachting hangt sterk af van subtype, stadium bij diagnose, leeftijd, algemene gezondheid en behandelrespons.
Kenmerk: Reed-Sternbergcellen (afgeleid van B-lymfocyten). Bimodale leeftijdspiek: jonge volwassenen (15-35 jaar) en ouderen (>55 jaar). Etiologie onbekend; EBV-infectie, genetica en immuundysregulatie spelen waarschijnlijk een rol. Ann Arbor-stadiëring (I-IV) bepaalt behandeling en prognose.
Heterogene groep (>60 subtypen) van maligniteiten van B- of T-lymfocyten. Vaker dan HL (5x zo frequent, Mayo Clinic). Subtypen variëren van indolent (langzaam groeiend, bijv. folliculair lymfoom) tot agressief (snel groeiend, bijv. diffuus grootcelig B-cellymfoom). Mantelcellymfoom, Burkitt-lymfoom, perifeer T-cellymfoom zijn andere voorbeelden.
B-symptomen (prognostisch relevant): onverklaard gewichtsverlies >10% in 6 maanden, nachtzweten, koorts >38°C. Verder: pijnloze lymfekliervergroting (hals, oksel, lies), vermoeidheid, borstpijn, hoest, dyspnee, buikpijn/zwelling, jeuk. HL-patiënten kunnen alcoholgeïnduceerde pijn in lymfeklieren ervaren (pathognomonisch).
HL: Chemotherapie (ABVD-regime) ± bestraling. Hoge genezingskans, zelfs in geavanceerde stadia. Stamceltransplantatie bij recidief.
NHL: Afhankelijk van subtype en stadium. Opties: watchful waiting (indolent, asymptomatisch), chemotherapie (R-CHOP voor DLBCL), immunotherapie (rituximab, CAR-T), bestraling, stamceltransplantatie, gerichte therapieën (BTK-inhibitors, Bcl-2-inhibitors), radio-immuntherapie, interferon.
| Type | Stadium I-II | Stadium III-IV |
|---|---|---|
| Hodgkin | ±90-95% | ±80-85% |
| NHL (algemeen) | ±83% | ±63% |
| Agressief NHL (bijv. DLBCL) | 30-60% genezing met R-CHOP | |
| Indolent NHL (bijv. folliculair) | Mediane overleving 10-20 jaar; niet geneesbaar maar beheersbaar | |