Morfine is een krachtig opiaatdat afkomstig is van maanzaad en fungeert als de referentiestandaard voor alle andere opiaten. Artsen voeren het voornamelijk uit als verdovingsmiddel bij zware pijn, maar het middel wordt ook misbruikt vanwege de euforie, sedatie en pijnstilling die het oplevert. Volgens Basics of Anesthesia treedt het effect sneller in bij mannen dan bij vrouwen.

Ademhalingsdepressie

Epidurale toediening van morfine kan ademhalingsdepressie veroorzaken, een vertraging van de ademhaling die leidt tot verminderde zuurstofopname en verhoogde sedatie. Volgens Brunner and Suddarth's Textbook of Medical-Surgical Nursing manifesteert zich dit binnen een uur tot 24 uur na toediening, met een piek tussen 6 en 12 uur. Verpleegkundigen monitoren patiënten die voor de eerste keer morfine ontvangen gedurende minimaal 24 uur om progressieve respiratoire problemen, fysiologische schade of bewustzijnsverlies tijdig te signaleren.

Respiratoire acidose

De door morfine geïnduceerde ademhalingsdepressie kan leiden tot respiratoire acidose, met name bij patiënten die herstellen van spierontspannende anesthesie. Zo stelt het Handbook of Drug Interactions: A Clinical and Forensic Guide. Bij deze aandoening stappen kooldioxide en alkaliteit in het bloed op tot gevaarlijke niveaus door onvoldoende ventilatie. Het kan een zuur-basestoornis, hypercapnie (verhoogde CO₂) en uiteindelijk verstikking veroorzaken zonder adequaat ingrijpen.

Progressieve respiratoire crisis

Het Handboek van geneesmiddelinteracties waarschuwt dat morfine, vooral in combinatie met spierverslappers, een progressieve respiratoire crisis kan uitlokken. Deze geleidelijke uittreding van de ademhaling kan dodelijk lopen als patiënten niet nauwkeurig worden geobserveerd. De sterke sedatie kan het herkennen van de verslechtering bemoeilijken.