Hoe vaak komt het voor?

Onderzoek toont aan dat meer dan 20% van de lange-afstandsfietser last heeft van nek- en schouderklachten. Gelukkig is dit vaak te voorkomen met de juiste houding, fietsinstelling en spierbalans.

De rol van de wervelkolom

Dr. Nathan Wei benadrukt dat de houding op de fiets de belasting op botten, spieren, pezen en zenuwen bepaalt. Een te lage of te ver vooruit gebogen houding zorgt voor overbelasting van de cervikale en thoracale wervelkolom.

Upper Crossed Syndrome: de spierbalans-verstoring

Volgens beweegwetenschapper Jeb Stewart lijden veel fietser aan het Upper Crossed Syndrome:

• Strakke/overbelaste spieren: pectoralis major/minor, bovenste trapezius, levator scapulae, suboccipitale spieren.
• Zwakke/onderbelaste spieren: diepe nekflexoren, romboïden, onderste trapezius, serratus anterior.

Deze onbalans trekt de schouders naar voren, vergroot de lordose in de nek en druk op zenuwen/bloedvaten – resulterend in pijn, hoofdpijn en tintelingen.

Luister naar uw lichaam

Symptomen als spierbelasting, hoofdpijn, nekstijfheid en vingertintelingen zijn waarschuwingssignalen. Pete Egoscue ziet pijn als een oproep om bewegingspatronen te corrigeren en spierbalans te herstellen.

Oefeningen voor en na het fietsen

Chiropractor Ron Fritzke adviseert:

• Omgekeerde schouderrollen: schouders naar oren, dan achterwaarts rollen terwijl schouderbladen samenknepen – opent de borstkas, verlengt bovenste wervelkolom.
• Elleboogdrukken: ellebogen 90°, schouderhoogte, zo ver mogelijk naar achteren duwen – strekt schoudergordel.
• Nek-mobiliteit: langzaam flexie/extensie, rotatie, laterale flexie (oor naar schouder) – houd elk 3-5 s.

Professionele hulp

Bij aanhoudende klachten: chiropractor, fysiotherapeut, sportarts of acupunctuur. Zij geven niet alleen behandeling, maar leren ook houdingsoefeningen voor duurzame oplossing.