Een chemische onbalans in de hersenen – een verstoring van de neurotransmitters – kan zich voordoen als angst, depressie, stemmingsschommelingen of agressie. Omdat kinderhersenen snel ontwikkelen, is vroege herkenning cruciaal om leer- en groeiproblemen te voorkomen.

Wat is een chemische onbalans?

Miljarden zenuwcellen communiceren via neurotransmitters. Bij een onregelmatigheid (te veel/te weinig serotonin, dopamine, norepinephrine, etc.) ontstaat een chemische onbalans. Kinderen absorberen informatie snel; onbehandelde psychologische problemen belemmeren hun leervermogen.

Signalen waar je op moet letten

• Angst: paniekaanvallen, hartslagveranderingen, duizeligheid, controleverlies, isolatie, temperatuurswisselingen.
• Depressie: verdriet, concentratieproblemen, hopeloosheid, schuldgevoelens, extreme vermoeidheid.
• Stemmingsschommelingen: plotselinge wisselingen, irritabiliteit, agressie.

Differentiaaldiagnostiek: niet alles is chemisch

Diabetes (bloedsuikerschommelingen), ADHD, ODD (oppositie-stoornis) kunnen chemische onbalans nabootsen. Een arts moet eerst lichamelijke oorzaken uitsluiten of behandelen.

Diagnostiek en behandeling

Na medische evaluatie volgt verwijzing naar psychiater/psycholoog. Een PET-scan kan neurotransmitteractiviteit in kaart brengen vóór, tijdens en na medicatie. Medicijnen die neurotransmitters stabiliseren, zijn de standaardbehandeling.

Doel: een productief, succesvol leven

Effectieve behandeling stelt het kind in staat goed te functioneren op school en in vrije tijd. Monitoring blijft nodig om emotionele en fysieke voortgang te waarborgen.

Vroege herkenning en adequaat behandelen geven het kind de kans om zijn potentieel te bereiken.