Wat is de ANA-test?

Screening op auto-immuunziektes (vooral SLE/lupus). Ook besteld met ESR/CRP. Indicaties: gewrichtspijn, vermoeidheid, lage koorts.

Uitlezen resultaat

1. Methode: indirecte immunofluorescentie (microscopie) of ELISA.
2. Fluorescentiepatronen op celkern:
   • Homogeen/diffus → SLE, gemengde bindweefselziektes.
   • Gespikkeld (speckled) → SLE, gemengde bindweefselziektes, Sjögren, sclerodermie.
   • Perifeer (rim) → SLE (spécifiek).
3. Titer bepalen: serieel verdunnen tot fluorescentie verdwijnt. Laatste positieve verdunning = titer (bijv. 1:320).
4. Rapportage: positief/negatief. Bij positief: titer + patroon noemen.

Vervolg bij positieve ANA

• Specifieke antilichamen: anti-dsDNA, anti-Sm (specifiek voor SLE).
• Compleet klinisch plaatje: anamnese, fysiek onderzoek, overige lab.
• Hoge ANA kan ook bij: reumatoïde artritis, sclerodermie, JIA, Raynaud, Addison, hepatitus, Hashimoto, bloedcelziektes.
• Sommige gezonde mensen (vooral ouderen) hebben lage titer ANA zonder ziekte.

Let op

Positieve ANA ≠ lupus. Leeftijd en medicijnen (bijv. hydralazine, procainamide, TNF-blokkers) beïnvloeden resultaat. Altijd arts laten interpreteren.