Asperger (autismespectrum) komt vaker bij jongens voor – maar meisjes worden daardoor vaak over het hoofd gezien. Hun profiel verschilt subtiel, met gevolgen voor diagnose, school, relaties en zelfbeeld.

Fantasie als vluchtweg

Meisjes met Asperger hebben vaak rijke fantasiewerelden: prinsessen, magische koninkrijken (Catherine Flaherty, Asheville TEACCH). Omdat dit "meisjestypisch" lijkt, wordt het niet als symptom gezien – diagnostische criteria zijn gemanipuleerd op jongens.

Hoogintelligent, maar taalproblemen

Vroeg rijke vocabulaire, maar pragmatiek (sociaal taalgebruik) zwak. Leerwillig, maar liever alleen dan in groep. Doorzetten in leren blijft kenmerk – ook als volwassene.

Sociaal onhandig, innerlijk pijnlijk

• Niet snappen: grappen, ironie, straattaal
• Lijken geïnteresseerd/afstandelijk
• Vriendschappen lastig – zeker in puberteit
• Veel leren compenseren → verschillen minder zichtbaar

Emoties: innerlijk vs. uiterlijk

Jongens: uitbarstingen (zichtbaar). Meisjes: internaliseren → depressie, angst, passieve agressie. Flaherty vraagt zich af of dit gender-verschil de onderdiagnostiek bij meisjes verklaart.

Volwassen vrouwen met Asperger

• Voelen geïsoleerd: reageren anders dan verwacht
• Opmerkingen lijken grof, maar: gebrek aan cognitieve empathie (niet gevoelsmatig)
• Zoeken gezelschap met gelijkgestemden
• Dubbele stigma: vrouw + autisme = emoties die niet "horen"

Vroeg herkennen = begrip, ondersteuning, zelfacceptatie. Niet "repareren", maar omarmen.