Bismuth is een zwaar metaal dat op lood en arseen lijkt, maar aanzienlijk minder giftig is. Het komt van nature in zeer kleine hoeveelheden voor in sommige voedingsmiddelen. Sulfide- en oxideverbindingen van bismuth zijn belangrijk in cosmetica en geneesmiddelen. Bismuth is niet essentieel voor het menselijk lichaam en wordt niet als supplement aangeboden, maar het kan helpen bij gastro-intestinale klachten – daarom zit het in producten als Pepto-Bismol en Kaopectate. Overmatig gebruik kan bijwerkingen geven; raadpleeg uw arts.

Korte geschiedenis

Bismuth was in de oudheid bekend, maar werd vaak verward met lood, tin en antimoon. De naam komt uit het Duits (Wismut, 'witte massa'). Het is een stabiel zwaar metaal, ongeveer 86% zo dicht als lood, maar veel minder toxisch. Moderne legeringen van bismuth vervangen lood in toepassingen zoals hagelkorrels. Vroeger werd het gebruikt tegen syfilis; tegenwoordig is het vooral bekend als maag-darmmiddel.

Bismuth als geneesmiddel

Bismuth is absorberend en vermindert de zuurgraad. Volgens het Compendium van Farmaceutica en Specialiteiten wordt het gebruikt bij maagklachten, maagzuur, diarree en maagzweer. Specifiek is bismuthsubsalicylaat de werkzame stof in Pepto-Bismol en Kaopectate (tegen diarree). Bibrocathol behandelt ooginfecties. Devrom (met bismuth) vermindert darmluchtgeur.

Voedingsbronnen

Elementair bismuth zit in wortels, knollen en zeegroenten – bijvoorbeeld maca en kelp – maar in zeer lage concentraties. Voedingskundig kan het bijdragen aan minder maagzuur en het absorberen van gifstoffen in de darmen, maar klinische studies hiertoe ontbreken (David Bender, A Dictionary of Food and Nutrition).

Waarschuwingen

Hoewel de halfwaardetijd kort is, kan bismuth bij langdurig gebruik ophopen in nieren en lever, wat toxiciteit en verminderde functie kan veroorzaken (Gerald Litwack, Human Biochemistry and Disease). Symptomen van overmatige inname: donker gekleurde tong, zwarte afzettingen op tandvlees, zwarte ontlasting (vergelijkbaar met loodvergiftiging), en irritatie van huid en luchtwegen.