Epsomzout: waar het wel en niet voor werkt (evidence-based)

Epsomzout (magnesiumsulfaat) heeft een reputatie als panacee. Moderne wetenschap ontkracht veel claims, maar er zijn wel bewijste toepassingen.

Waar bewijs ONTBREEKT

Oraal laxeermiddel: Werkt (trekt vocht in dikke darm), MAAR gevaarlijk bij nierproblemen/eetstoornissen. **Alleen met artsakkoord.** Nooit als klysma → magnesiumvergiftiging (pijn, zwelling, braken, dood).
Spierontspanning (bad): Geen wetenschappelijk bewijs (Paul Ingraham 2006). Warm bad zelf ontspant. Geen nadeel, maar geen extra voordeel.
Voetbad: Geen studies voor gezondheidsvoordelen. Betere opties: ophogen, masseren, ijspakken, goede schoenen, gezond gewicht.
Furunkels (steenpuisten): Geen bewijs. Standaard: warme compressen 2 weken, dan arts (incisie/drainage).

Wonden/sneden: Steriele zoutoplossing (0,9% NaCl) = gouden standaard. Thuis: 2 tl zout/liter water. Meer zout = irritatie.
Tuininstrument: Magnesium → voorkomt vergeling planten. Boomstam verwijderen: boorgaten + verzadigde Epsomzoutoplossing → dood in 3-4 maanden.
Kamerplanten: Geel wordend = sulfaat/magnesiumtekort. Op wortels/bladen (rozen, tomaten profiteren). Niet blind toepassen.
Hondenpoten: Extern: kleine wonden reinigen, allergenen verwijderen, anale klieren. **Geen inwendig gebruik.**
Huishoudelijk schuimmiddel: Natuurlijk schuerend (badkuip, tegels, pannen) + afwasmiddel + schuif.
Tomatenplanten: Magnesium + zwavel → groenere bladeren, sapvollere tomaten. Voor/na planten: grond krassen, oplossing besproeien, water geven.
Gras/tuin bemesten: Lichte/zandgrond of na zware regen → magnesiumtekort. Oplossing besproeien of per plant.

Nooit oraal zonder arts. Te veel magnesium = gevaarlijke GI-klachten. Extern gebruik: geen bekende risico's.

Voeding