Waarom een B12-test?

Huisartsen voeren een B12-test uit om de oorzaak van megaloblastische anemie (grootceldige bloedarmoede) vast te stellen, zo meldt de New York Times. Slechte B12-opname kan leiden tot pernicieuze anemie. Andere aanwijzingen voor testen: zwakte, duizeligheid, vermoeidheid, pijnlijke mond/zere tong, maar ook gedragsveranderingen als verwarring, prikkelbaarheid, depressie of paranoia.

Voorbereiding op de test

• Nuchter zijn: 6 tot 8 uur geen eten/drinken vóór de afname.
• Informeer de arts over alle medicijnen en supplementen, met name: para-aminosalicylzuur, colchicine, neomycine, fenytoïne (Dilantin). Deze kunnen resultaten beïnvloeden.
• Meld foliumzuurgebruik, want dit kan een B12-tekort maskeren.

De bloedafname

Een lichte prik of prikkend gevoel is normaal. Bloed wordt meestal afgenomen uit een ader aan de rug van de hand of de binnenkant van de arm, na desinfectie.

Resultaten interpreteren

De NIH hanteert als referentiewaarde: 200–900 picogram per milliliter (pg/ml). Een waarde onder 200 pg/ml duidt op een B12-tekort. Bespreek de uitslag altijd met uw huisarts.

Vervolgonderzoek bij tekort

Bij een bevestigd tekort kunnen aanvullende tests nodig zijn om de oorzaak te achterhalen, zoals:

• Schilling-test (met radioactief B12)
• Testen op pariëtale-celantistoffen en intrinsieke-factor-bindende antilichamen

Mogelijke oorzaken van een tekort: ontoereikende inname, malabsorptie (ziekte van Crohn, coeliakie), hyperthyreoidie, zwangerschap, maar ook orale anticonceptie, alcohol, oestrogeen, sommige antibiotica.