Lichen sclerosus is een chronische inflammatoire huidziekte, voornamelijk in het anogenitale gebied (anus, geslachtsdelen), maar kan overal op de huid (inclusief mond) voorkomen. Vaker bij postmenopauzale vrouwen, ook bij kinderen en mannen. Hoofdsymptoom: jeuk; kinderen kunnen presenteren met obstipatie. Oorzaak onbekend; geassocieerd met auto-antistoffen, infecties, genetische factoren. Standaardbehandeling: lokale corticosteroïden (symptoomverlichting, ziekteprogressie remmen).

Maligniteit

Genitale lichen sclerosus verhoogt risico op plaveiselcelcarcinoom. Studie (2000, British Journal of Dermatology): vrouwen hebben 5% levenslang risico op vulvaire kanker. Studie (1995, J Am Acad Dermatol): risico bij mannen lijkt lager.

Littekenvorming

Ziekteprogressie verandert weefselarchitectuur. Vrouwen: pijnlijke gemeenschap. Mannen: littekens en samentrekking voorhuid → pijnlijke erecties, urineobstructie, contracturen.

Anale fissuren

Lichen sclerosus rond anus → fissuren door onslijten/littekenvorming. Pijn, bloeding, scheuren. Studie (2005, Pediatrics, Maronn & Esterly): 67% meisjes met lichen sclerosus had ernstige obstipatie; 89% GI-klachten (bloeding, obstipatie, vervuiling).

Pijnbehandeling

Ondanks symptomverbetering kan pijn/branding aanhouden. Behandeling: lokale anesthetische zalf of laaggedoseerd antidepressivum (bijv. amitriptyline).