Onze oceanen strotten van leven, en zowel vis als fytoplankton zijn uitstekende bronnen van omega-3-meervoudig onverzadigde vetzuren. Volgens het University of Maryland Medical Center kunnen omega-3-vetzuren via de voeding helpen het risico op hart- en vaatziekten te verlagen. Traditioneel wordt olie geëxtraheerd uit vette oceaanvis gebruikt voor supplementen, maar de ontdekking van dezelfde waardevolle verbindingen in fytoplankton opent een nieuwe, veelbelovende bron van deze essentiële voedingsstoffen.

Wat zijn omega-3-vetzuren?

Het menselijk lichaam kan omega-3-vetzuren niet zelf aanmaken, maar ze zijn onmisbaar voor onze gezondheid. Ze moeten via voedsel of supplementen binnenkomen. Onze hersenen hebben omega-3 nodig om goed te functioneren, en het lichaam vereist ze voor groei en ontwikkeling. De American Heart Association adviseert 0,5 tot 1,8 gram omega-3 per dag via visolie, of 1,5 tot 3,0 gram uit plantaardige bronnen. Voor fytoplankton bestaan er nog geen officiële richtlijnen.

Omega-3 in visolie

Vis en visolie bevatten eicosapentaeenzuur (EPA) en docosahexaenzuur (DHA), twee omega-3-vetzuren met cardioprotectieve eigenschappen. De National Institutes of Health stellen dat vette vis ongeveer 1 gram omega-3 levert per 3,5 gram vis. Het wordt aanbevolen vis te braden of te bakken; frituren in andere oliën kan de beschermende werking teniet doen.

Omega-3 in fytoplankton

Mariene microben, fytoplankton genaamd, gedijen in koelere, stikstofrijke oceaangebieden zoals de noordelijke Atlantische en Stille Oceaan. Deze eencellige organismen leven in de bovenste zeelaag en gebruiken zonnestraling om levensbelangrijke moleculen te produceren. Omega-3-vetzuren vormen niet minder dan de helft van het lichaamsgewicht van fytoplankton (thraustochytriden). Analyse door Enviro-Health Research Laboratories toonde aan dat poedervormig fytoplankton 14,4 milligram EPA en DHA per gram bevat.

Vergelijking: visolie versus fytoplankton

Beide bronnen leveren essentiële omega-3-vetzuren, hoewel fytoplankton per gewicht meer omega-3 bevat. Vissen hebben een langere levensduur, waardoor ze milieuverontreinigingen kunnen accumuleren, terwijl fytoplankton een korte levenscyclus heeft en gevoeliger is voor milieuveranderingen. Een alternatieve bron kan de al zware visindustrie ontlasten. Natuurlijk fytoplankton vertoont seizoensgebonden schwankingen in omega-3-gehalte, terwijl visolie meestal gestandaardiseerd is.