Batterijen: onmisbaar, maar giftig

Van smartphone tot auto: batterijen bevatten lood, cadmium, kwik, lithium, nikkel, zwavelzuur. Recycling voorkomt lekkage op stortplaatsen – maar introduceert *nieuwe* milieuimpact.

1. Giftige stoffen in de keten

• Autobatterijen: lood + zwavelzuur (beide gevaarlijk)
• NiCd (oplaadbaar): cadmium loogt in grondwater → **verboden op stort**
• NiMH: ook gevaarlijke materialen
• Recyclingprogramma's halen gift uit huishoudelijk afval → veiligere verwerkingsroutes

2. Recyclen kost 6–10x meer energie

Isidor Buchmann (Cadex Electronics/Battery University): transport, sorteren, smelten, zuiveren van metalen uit batterijen = **6–10x meer energie** dan primaire winning. Argonne National Lab (US DoE): plug-in hybrid batterijproductie & recycling = zwelzige energie & zwaveldioxide emissies.

3. Brandgevaar: verondersteld risico

• Li-ion: veilige chemie, *maar* bij schade/vocht → brand/explosie
• Alle batterijen: kortsluiting als terminalen contact maken (in prullenbak/recyclingbin)
• Oplossing: oorspronkelijke verpakking, ritszakjes, tape over polen – **maar voegt niet-recycleerbaar afval toe**
• Columbia University & anderen: strikte inname-eisen

Balans

Recycling vermindert acute toxiciteit in omgeving, maar is **niet CO₂-neutraal noch afvalvrij**. Echte winst: **minder batterijen nodig** (herbruikbare, langere levensduur, modulair ontwerp) + **betere collectie-infrastructuur** + **groene energie voor recyclingfabrieken**.