Neopreen (polychloropreen), ontdekt door DuPont in 1930, is een veelzijdig synthetisch rubberpolymeer gebruikt in natte pakken, lijmen, klittenband en meer. Het materiaal zelf wordt niet als toxisch eingestuist, maar de productie en verwerking bergen wel risico's.

Colofonium in Neopreenlijmen: Huidverstoting

Neopreenlijmen bevatten ~4% colofonium (rosine), een bekende contactallergeen. De EU vereist etikettering bij ≥0,1% colofonium. Fabrikanten worden aangeraden de niveaus te monitoren en te etiketteren.

Statische Oplading en Waterstofchloride bij Brand

Neoprenchips accumuleren statische elektriciteit tijdens verpakking/verzending – brandgevaar. Bij verbranding ontstaat waterstofchloridegas: een hevige oog- en luchtwegaantaster. Dieren blootgesteld aan hoge concentraties ontwikkelden tracheale/bronchiale necrose. 1.350 ppm veroorzaakt hoornvliesvertroebeling binnen 90 minuten.

Talkstof Inademing

Talk (met lage kristallijne silica-niveaus) wordt gebruikt bij verpakking van vaste neopreenstoffen. Langdurige inademing kan longziektes veroorzaken. DuPont klassificeert talk als humaan carcinogeen (labratten: verhoogde longontsteking, bijnier-/longtumoren). Gebruik gasmasker en goede ventilatie.

Butadieen Emissies

Butadieen (EPA-toxische stof) kan vrijkomen tijdens productie. EPA-onderzoek toonde emissies van 2-40% bij neopreenverwerking. Acute lage blootstelling: oog/keel/luchtwegirritatie. Acute hoge blootstelling: misselijkheid, polsverlaging, CNS-schade. Kankerverwekkendheid nog onderzocht.