Anvallen = abnormale neuronale ontlading → fysieke/gedragsstoornissen. Perkin e.a. (Pediatric Hospital Medicine): aanvallen = symptom van centrale/systemische zenuwstoornissen. Verpleegdiagnoses op basis van: veiligheid, medicatietherapie, kennis ziekteproces. 'Risico op trauma' = kernverpleegdiagnose.

Soorten aanvallen

• Gegeneraliseerd tonisch-clonisch: spiersamentrekking, schuim, ritmische schokken, bewustzijnsverlies.
• Gegeneraliseerd afwezigheid: bewustzijnsverlies, plots verlies vrijwillige spiercontrole, lege blik.
• Eenvoudig partiëel: schokbewegingen lokaal, bewustzijn behouden.
• Complex partiëel: start als simpel, dan bewustzijnsverlies.
• Status epilepticus: continue aanvallen = medisch noodgeval, dodelijk risico.

Assessment

Verpleegkundigen interviewen: kennis patiënt over aanval/behandeling, frequentie, duur, type, triggers (geur/vermoeidheid), toegang medicatie.

Verpleegdiagnoses

Analyse → mogelijke problemen: ontoereikende kennis, medicatie-innameproblemen, letselgevaar tijdens aanval. Diagnoses: 'gebrekkige kennis', 'risico op trauma', 'niet-naleving: therapie'.

Zorgplan

Focus: educatie patiënt/zorgverleners over ziekteproces, behandelplan, gevolgen niet-naleving, veiligheidsmaatregelen. Interventies richten op deze doelen.

Verpleeginterventies

• Gebrekkige kennis: leerplan opstellen + opvoeden patiënt/zorgverleners.
• Niet-naleving therapie: oplossingen voor medicatiebarrières.
• Risico op trauma: aanvalsvoorzorgsmaatregelen (bedhekken opvullen met dekens, bed laag zetten). Tijdens aanval: liggende positie, losse kleding, ademhaling bevorderen, hypoïmie voorkomen.

(Bronnen: Perkin e.a.; Pamela L. Swearingen, All-in-One Care Planning Resource)