Een niet-reactieve HIV-test betekent dat de test geen HIV-antistoffen of antigenen in het bloedmonster heeft gedetecteerd. Het resultaat wordt meestal 'negatief' genoemd. Maar: een negatieve test garandeert niet dat iemand HIV-vrij is. Het venster van detectie is cruciaal.

Hoe werkt de test?

Standaard HIV-tests (4e generatie) zoeken naar:

• HIV-antistoffen (geproduceerd door het immuunsysteem)
• p24-antigeen (een viraal eiwit, detecteerbaar vroeger dan antistoffen)

Het proces van infectie tot detecteerbare antistoffen heet seroconversie.

Het vensterperiode-probleem

• Gemiddeld: 2–4 weken na infectie (p24 detecteerbaar)
• Maximaal: 3 maanden (soms tot 6 maanden) voor definitieve antistofdetectie
• Tijdens deze periode: test kan vals-negatief zijn

Interpretatie van resultaten

Zeldzame valse resultaten

• Vals-positief: ~0,1–0,5% (technische fout, kruisreactie). Altijd bevestigen met 2e test.
• Vals-negatief: Voornamelijk door te vroege test na blootstelling.

Advies

• Heb je een risico gelopen? Wacht de vensterperiode af (min. 6 weken, ideaal 3 maanden) voor een betrouwbare uitsluiting.
• Twijfel over timing? Raadpleeg een GGD, huisarts of SOA-polikliniek voor gratis, anoniem advies en testen.
• PEP (post-expositie profylaxe) moet binnen 72 uur na risico starten – wacht niet op testresultaat.

Kennis over de vensterperiode redt levens. Test op het juiste moment, niet te vroeg.