Waarom vaker breuken dan volwassenen?

Open groeischijven → meer instabiliteit/zwakte. Vergelijkbaar trauma → hogere fractuurkans. Breuk nabij groeischijf = hoger complicatierisico dan avulsiefractuur. Meestal snel genezing, ook na operatie.

Typen fracturen

• Greenstick (langs botten tibia/fibula): buigen + barsten 1 kant (jonge tak-analogie).
• Torsie/spiraal: bot verdraait, buitenkant intact.
• Avulsie (vaak malleoli): band lost met botfragment.
• Verplaatste breuk: botfragmenten verschoven → ernstig.

Groeischijfbreuken (Salter-Harris I–V)

Meest voorkomend: Type II tibiale fractuur (Dr. Wheeless). Scheiding = laag/middel risico. Epifyseale breuk = hoogst risico, volledige groeistoornis mogelijk.

Symptomen

Zwelling, bloederging, pijn, drukpijn, geen belasting mogelijk. Verplaatst: zichtbare misvorming (AAOS).

Diagnostiek

• Direct kinderarts/orthopedist.
• Onderzoek → röntgen (voet/enkel/been), vaak vergelijkend.
• Stress-röntgen voor operatiebeslissing.
• CT-scan bij ernstig letsel.
• Röntgen negatief? MRI voor zachtweezelschade.

Behandeling

• Conservatief: gesloten reductie + immobilisatie (gips/splint).
• Operatief (open reductie/peesherstel): Type III–V groeischijf, of grof verplaatst.
• Type I/II: gesloten reductie + immobilisatie.

Cijfers en risico's

Studie Vahvanen & Aalto (310 kinderen 2–14 jr): 71% malleoli, 22,9% groeischijf. 10–30% fracturen → beenlengteverschil/misvorming (Dr. Wheeless). Snel handelen bij verdenking.