Medische behandeling van seizoensallergieën richt zich op het blokkeren van de mechanismen die symptomen veroorzaken. De productie van type 1 overgevoeligheidssymptomen hangt af van een cascade van biochemische gebeurtenissen.

Het allergisch proces

Eerst binden IgE-antilichamen zich aan mastcellen en eosinofielen (allergie-effectorcellen). Bij contact met een allergeen geven mastcellen mediatoren vrij die ontsteking veroorzaken. De meeste symptomen komen door deze mastcelmediatoren.

Geneesmiddelen die mediatoren blokkeren

Histamine

Histamine zorgt voor vaatverwijding (roodheid, warmte), verhoogde vaatdoorlaatbaarheid (zwelling) en typische acute allergiesymptomen. Antihistaminica (pillen of neussprays) zijn de standaard eerste lijn. Bijwerkingen: slapeloosheid, droge mond.

Serotonine

Serotonine veroorzaakt jeuk, buikkrampen en diarree. Als antihistaminica onvoldoende helpen, kan cyproheptadine (serotonine-blokker) worden toegevoegd. Hoofdbijwerking: slapeloosheid.

Prostaglandine D2 (PGD2)

PGD2 veroorzaakt bronchoconstrictie (piepende ademhaling bij astma) en vaatverwijding (blozen, rode ogen). Sommige oogdruppels blokkeren PGD2-synthese.

Leukotriënen (LTs)

LTs verhogen slijmproductie en trekken bronchiën samen, wat bijdraagt aan astma en hooikoorts. LT-antagonisten (bijv. montelukast) zijn receptgeneesmiddelen die symptomen verlichten. Onverwachte bijwerking: depressie, voornamelijk bij tieners.

Andere mediatoren & eosinofielen

Andere mediatoren werven eosinofielen die weefselschade veroorzaken. Steroïden blokkeren eosinofielen het meest effectief.

Steroïden

Steroïden (gerelateerd aan hydrocortison) hebben krachtige anti-allergische effecten maar ernstige bijwerkingen. Pillen/injecties alleen voor spoedgevallen. Kortdurend gebruik kan stemmingwisselingen, vochtretentie, gewichtstoename, maagzweren, verhoogde bloeddruk/suiker en infectiegevoeligheid veroorzaken. Neussprays, inhalers en crèmes met synthetische steroïden worden langdurig gebruikt. Bijwerkingen door systemische absorptie of lokale toxiciteit: interferentie met wondgenezing, weefselatrofie (neusbloedingen, dunne huid), groeivertraging bij kinderen, cataract bij langdurig gebruik.

Allergieschoten (immunotherapie)

Injecties stimuleren 'blokkerende antilichamen' die allergenen binden voordat ze IgE bereiken. Klassieke techniek: wekelijkse toename doses onder de huid gedurende maanden/jaren. Nieuwere vormen: sublinguale immunotherapie (SLIT) – allergeen onder de tong – goedgekeurd in VS, al lang acceptabel in Europa, Zuid-Amerika, Azië, Australië. SLIT werkt via inductie van regulatorische T-cellen die de allergische reactie afremmen.