Kurkuma heeft een indrukwekkend scala aan toepassingen: van keuken tot medicijnkast. Traditie en moderne wetenschap wijzen op anti-inflammatoire, antimicrobiële en antioxidatieve eigenschappen.

Acuut vs. chronisch ontsteking

Acuut: snelle reactie (warmte, pijn, roodheid, zwelling) op letsel/infectie. Witte bloedcellen (neutrofielen) elimineren kwaadwillende agentia.
Chronisch: weken/maanden aanhoudend, met gelijktijdige weefselvernietiging en herstel. Kenmerken: nieuwe bloedvaten, littekenweefsel, macrofagen/lympcocyten. Onderliggend bij reumatoïde artritis, atherosclerosis, TB, chronische longaandoeningen.

Actieve bestanddelen

Hoofdcomponenten: curcumine (diferuloylmethaan), curcuminoïden (curcumine II, III, cyclocurcumine), essentiële oliën. Curcumine is verantwoordelijk voor meeste biologische effecten.

Effecten op cytokines en eicosanoïden

Cytokines regelen ontstekingssterkte. Sommige studies tonen geen significante daling van inflammatoire cytokines bij maagontsteking, maar wel symptoomverlichting bij reumatoïde artritis en IBD. Labstudies (Toxicology, 2009) bevestigen ontstekingsremming.

Werkingsmechanisme

Curcumine verhindert neutrofiel-functie, beïnvloedt eicosanoïden (leukotrienen: atherosclerosis, astma), blokkeert cytokine-productie (Kavita Bishta et al.).

Dosering en veiligheid

Onderhoudsdosis ~100 mg/dag, ziekte-afhankelijk tot 1500 mg. Studies tonen veiligheid tot 12.000 mg/dag (kankerpatiënten). Goed veiligheidsprofiel.

Overwegingen

Meeste studies richten zich op geïsoleerde stoffen, niet rauw kruid. Labresultaten vertalen niet altijd naar mens. Effecten variëren per toepassing en oorzaak ontsteking.