Beide zijn overbelastingsblessuren van de onderbenen, maar verschillen in oorzaak en pijnkarakter. Beiden vereisen rust en medische begeleiding om chronische klachten te voorkomen.

Pijnpatroon

• Scheenbeenspalken (mediale tibia stress syndroom): diffuse gevoeligheid/pijn aan de binnenkant van de scheenbeen, aanvankelijk alleen bij inspanning, later ook in rust.
• Stressfractuur: zeer gelokaliseerde pijn precies op de breukplaats, erger bij belasting, beter in rust (tenzij niet genezen).

Zwelling en stijfheid

Beide kunnen zwelling geven. Bij scheenbeenspalken door ontstekingsreactie op het beenbedekkende weefsel (periost). Bij stressfractuur als rust niet helpt. Stijfheid en beperkte beweeglijkheid treden bij beide op en verergeren zonder behandeling.

Risicofactoren

• Platte voeten, plotselinge trainingsverandering, slechte schoenen, harde ondergrond.
• Herhaalde schoppen, springen, rennen.

Behandeling

1. Direct stoppen met pijnveroorzakende activiteit.
2. Rust, ijs, elevatie, compressie.
3. Fysiotherapie voor correcte looptechniek en versterking.
4. Bij twijfel of geen verbetering: röntgen/MRI voor stressfractuur.

Neem scheenbeenklachten serieus – vroegtijdig ingrijpen voorkomt langdurige revalidatie.