Bloedgassen = opgeloste gassen in arterieel bloed (meestal pols): zuurstof (O2) en koolstofdioxide (CO2). Gemeten via partiële druk. Afwijkende waarden en pH-verschuivingen = abnormale bloedgassen.

Stap 1: pH beoordelen

Normaal arterieel: 7,35-7,45.

• >7,45 = alkalose
• <7,35 = acidose
• 7,0 = neutraal (maar fysiologisch niet normaal)

Longen/stofwisseling compenseren om 7,35-7,45 te handhaven. Abnormale pH = compensatie faalt.

Zuurstof (pO2)

Normaal: 80-95 mmHg.

• <80 mmHg = respiratoire insufficiëntie → hypoxemie
• >95 mmHg = meestal aanvullende zuurstof, minder klinisch relevant

Koolstofdioxide (pCO2)

Bij respiratoire insufficiëntie: CO2 stijgt → pH daalt (acidose). Nieren compenseren: verhogen bicarbonaat (HCO3) → pH naar 7,0.
Lage CO2 (hyperventilatie/mechanische ventilatie) → pH stijgt (alkalose). Bij hersenletsel: lage CO2 bewust geteeld voor vaatvernauwing/zwellingreductie.

Bicarbonaat (HCO3-)

Normaal: 22-26 mEq/L.

• Bij acidose: CO2 → HCO3 (pH omhoog)
• Bij alkalose: HCO3 → CO2 (pH omlaag)
• >26 = abnormaal hoog; <22 = abnormaal laag

Zuurstofverzadiging (SaO2)

% Hb verzadigd met O2. Normaal: 95-99%.
<95% = behoefte aanvullende zuurstof. >99% = meestal niet significant (bij aanvullende O2).

Integrale evaluatie

Juiste interpretatie: alle componenten in context van ziekteproces. Nieren + longen handhaven zuur-base-evenwicht. Alleen bij ernstig/onomkeerbaar ziekteproces faalt compensatie → abnormale pH.