Ademhaling neemt evenredig toe met inspanningsintensiteit. Waarom? Zuurstof haalt afvalstoffen weg die ontstaan bij suikerverbranding: waterstofatomen → water (met O2), koolstofatomen → CO2 (met O2).

Ventilatie ≠ ademhalen

Ventilatie = CO2-eliminatie. Snel/ondiep ademen = hypoventilatie (onvoldoende CO2-uitscheiding). Alleen normaal/diep ademen = echte ventilatie.

Longblaasjes (alveoli): de uitwisselingsmotor

Microscopische luchtzakjes, extreem dun, omgeven door haarvaten. Uitgebreid: oppervlakte ~ tennisbaan. Alle bloed passeert, rode bloedcel per rode bloedcel, langs verse lucht. Perfusie (doorbloeding) moet matchen met ventilatie voor efficiënte gasuitwisseling.

Oefening → meer CO2 → meer ventilatie

Spieren breken suikers af → CO2 + elektronen (activeren spier/zenuw). Zonder elektronen hebben C/H atomen zuurstof nodig om te binden. Meer inspanning = meer CO2 = meer alveolaire ventilatie nodig.

CO2-gevoeligheid van de hersenen

Hersenen + receptoren in bloedvaten zijn extreem gevoelig voor CO2. Nog 1-2% CO2-stijging → verdubbeling ademhalingssnelheid/volume. Gevoel: plotselinge kortademigheid = signaal om ventilatie aan te passen.