Veel mensen besluiten tarwe en tarweproducten uit hun dieet te halen om hun gezondheid te verbeteren. De Wheat Foods Council rapporteert dat tarwe het meest gebruikte graan is in de Amerikaanse voedselvoorziening. Het elimineren ervan kan echter een verscheidenheid aan tijdelijke bijwerkingen opleveren, die van persoon tot persoon verschillen.

Mogelijke fysieke symptomen

Na het weglaten van tarwe voel je je de eerste tijd mogelijk minder fit. Energiekan dalen, vermoeidheid, spier- en gewrichtspijn kunnen toenemen, net als hoofdpijn en prikkelbaarheid. Deze symptomen zijn meestal tijdelijk en verdwijnen vaak na ongeveer een week.

Ontwenningsverschijnselen

Omdat tarwe zo lang een vast bestanddeel van het dieet is geweest, kan het weglaten ervan lijken op het afbouwen van een verslaving. Volgens het boek "LEAP ImmunoCalm Dietary Management Program" van Jack Pasula is dit de manier van het lichaam om tarwe te elimineren en de lichaamschemie te herkalibreren. Meer water drinken en een vrije verkrijgbare pijnstiller kunnen helpen de pijnlijke symptomen te verlichten.

Frustraties in de keuken

Omdat tarwe een enorm deel uitmaakt van het Amerikaanse dieet, kan het vinden van geschikte vervangers aanvankelijk frustrerend zijn. Gelukkig zijn er tegenwoordig veel tarwevrije alternatieven beschikbaar. Dit is een goed moment om de inname van fruit, groenten en gezonde eiwitbronnen te verhogen. Voor graanproducten zijn er tal van opties zonder tarwe, zoals quinoa, maïs, rogge, gerst en haver. Goede planning van maaltijden en het voorraadhouden van betaalbare tarwevrije snacks helpen de frustratie te verlichten.

Positieve effecten op de lange termijn

Na de initiële, tijdelijke bijwerkingen rapporteren veel mensen positieve veranderingen: een verbeterd energieniveau (zowel fysiek als mentaal), mits tarwe wordt vervangen door gezonde volle granen. Ook een afname in pijnen, huidverbetering en gewichtsverlies worden waargenomen. Gewichtsverlies kan positief of negatief zijn, afhankelijk van de persoon. Een gezond gewichtsverlies bedraagt 0,5 tot 1 kilo per week, volgens de Harvard School of Public Health.