De blaas (holle zak achter het schaambeen) is een integraal orgaan van het urinestelsel. Hoofdfuncties: opslag van urine (geproduceerd door nieren) en gecontroleerde afscheiding. De blaaswand bestaat uit drie lagen gladde spieren (samen de detrusorspier), bekleed met rekbaar slijmvlies, verbonden met het centrale zenuwstelsel via drie zenuwsets. Zenuwen en spieren coördineren perfect voor opslag, signalering en lediging.

Opslag

Urine loopt continu via twee urineleiders (8-10 inch, gespierd) naar de blaas. De urethra (derde buis) wordt gecontroleerd door de interne urethrale sluitspier (circulaire spier tussen blashals en urethra). Zonder deze sluitspier liep urine continu weg. De rekbare blaaswand laat volume-toename toe. Bij vulling signaleren strekreceptoren de hersenen.

Signalering

Blaaszenuwen zijn perifere zenuwen (afkomstig van ruggenmerg). Volle blaas → signaal via ruggenmerg naar hersenen. Hersenen sturen terug: interne sfincter ontspannen, detrusorspier samenknijpen.

Lediging (voiding)

Detrusorsamentrekking verhoogt blasdruk boven urethrale druk → urine stroomt via ontspannen sfincter. Coördinatie is cruciaal voor complete leegloop. Hersenen regelen automatisch, maar mensen kunnen lediging uitstellen om een toilet te bereiken.