Suiker, chocolade, donuts, chips, pasta of brood – als u oncontroleerbare trek in koolhydraten ervaart, kan elk van deze producten u achtervolgen. Selfs alcohol, hoewel niet direct een koolhydraat, kan vergelijkbare verlangens opwekken. Het goede nieuws: deze hunker is geen kwestie van ontoereikende wilskracht. Er zijn concrete middelen om de cyclus te doorbreken.

Oorzaken van voedselverlangens

Een lage bloedsuikerspiegel en lage serotonineniveaus zijn twee hoofdoorzaken. Serotonine is een hersenhormoon dat voor een goed gevoel zorgt; bij een tekort kan verdriet of depressie ontstaan. Het eten van suiker of eenvoudige koolhydraten geeft tijdelijke opluchting omdat ze de serotonine-afgifte stimuleren. Insulineresistentie – waarbij cellen niet meer reageren op insuline – kan ook hardnekkige eetbuien veroorzaken, net als bijnierproblemen. Zelfmedicatie met suiker, koolhydraten, koffie of alcohol vererger het probleem alleen.

Voedingsmatige aanpak

Experts bevelen een gezond dieet, matige beweging en supplementen van farmaceutische kwaliteit aan. Doel: 60–70 g eiwit per dag. Voor vetten: kies verzadigde, enkelvoudig onverzadigde en met name meervoudig onverzadigde vetzuren voor verzadiging. Vermijd geoxideerde, ranzige, trans- en geharde vetten. Eet complexe koolhydraten die de bloedsuiker stabiliseren en vezels leveren.

Supplementen en mentale technieken

5-HTP (5-hydroxytryptofaan), afgeleid van zaadjes van de Griffonia simplicifolia, is een voorloper van serotonine. Het verhoogt de serotoninesecretie en kan hunker reduceren. Een studie in het International Journal of Obesity (2009) toonde aan dat zwaarlijvige vrouwen met 5-HTP meer controle over eetlust hadden en afvielen.

Mentale beeldvorming werkt ook: herhaaldelijk zich voorstellen dat men een bepaald voedsel eet, vermindert de daadwerkelijke consumptie ervan, ondanks dat de smaak aantrekkelijk blijft (wetenschappelijk tijdschrift Science).

Let op met low-carb dieetten

Onderzoek in Obesity (2011) liet zien dat koolhydraatarme dieetten de hunker naar koolhydraten en vetrijke voedingsmiddelen verhogen, hoewel de algemene honger afneemt. Balans blijft de sleutel.