Fysiologische drijfveren

• Spieractiviteit → verhoogde sympathieke zenuwactiviteit → "vecht-of-vlucht" respons: hogere hartslag, bloeddruk, temperatuur, vertraagde spijsvertering.
• Hoe harder de inspanning, hoe sterker de sympathieke activiteit & hartslag.
• Stresshormonen (adrenaline, noradrenaline) versterken effect.

Milieuinvloeden

• Hitte: hart pompt bloed naar huid (afkoelen) + spieren → hogere hartslag.
• Kou: vernauwde vaten → langzamere stroom → hogere hartslag.
• Hoogte: minder zuurstof → harder werken voor zuurstoftransport.

Soort oefening & lichaamspositie

• Bovenlichaam (bijv. langlaufen) → kleinere vaten → hogere hartslag dan onderlichaam.
• Horizontaal (zwemmen) → geen zwaartekracht tegenwerking → lagere hartslag.

Lange-termijn trainingseffect

Getrainde atleet: efficiënter zuurstofgebruik, krachtigere hartslag, elastischere vaten. Bij zelfde absolute intensiteit lagere hartslag dan ongetraind. Om zelfde hartslagstijging te krijgen → hogere relative intensiteit nodig.