
Mexicaanse saffraan = saffloer (Carthamus tinctorius), geen echte saffraan, wel dezelfde kleur. Oorspronkelijk Middenzee, ook Europa/VS. Sterke centrale stam, wortels, wisselende takken (30-90 cm). Distelachtig. Elke tak: 1-5 oranjegele bloemhoofden, 15-20 zaden (30-50% olie).
Hoofdbron bakolie. Hoog-oleïne variant: meer enkelvoudig onverzadigde vetten dan olijfolie. Hitteresistent → frites, snacks. In cosmetica, zuigelingenvoeding, voedselcoatings.
Geen klinische proeven, maar supplementenclaims: wijzigt lipidenprofiel. Volksgeneeskunde: thee → zweten, koortsverlaging, verkoudheid. Ook: slechte circulatie, blauwe plekken, wondjes, mazelen, vertraagde menstruatie. Soms als laxeermiddel. Arts raadplegen voór gebruik. Thee: 1 tl blaadjes/kop kokend water, 1-2 koppen/dag. Tinctuur: 20-60 druppels. 10g olie als placebo.
Gedroogde poederbloemen = goedkope saffraanvervanger. Geen smaak → 'valse saffraan'. Wijnmakers: kleuren wit wijn. Traditioneel: stoffen/cosmetica. Oude Egyptenaren: mummieomhulsels.
Zaden in vogelvoedermengels. Gedroogde bloemen in boeketten/potpourri. Verf: niet-vergelende droogstof. Boeren: zaden na bloei als veevoer. Saffloermeel = eiwit/vezelrijk supplement voor gevogelte/vee.
Gezondheid en Ziekte © https://www.gezond.win