Restrictie-enzymen knippen DNA op specifieke sequenties (restrictieplaatsen). Toepassingen: DNA-sequencing, mutatieanalyse, klonering, amplificatie. Genen worden in expressievectoren (autonome replicerende DNA) gecloned, daarna in bacteriëxpressie voor eiwitproductie.

Stappenplan voor enzymkeuze

1. Identificeer restrictieplaatsen in vector via restrictiekaart (welke enzymen knippen waar).
2. Kies enzym met plaats in insert (buiten gen van belang → geen genverlies).
3. Controleer op duplicaten in insert of vector → meerdere snijwonden, misleidende data.
4. Kies 'sticky ends' (plakkerige uiteinden) boven 'blunt ends'. Sticky ends: verspringende snijde → single-strand overhang → efficiëntere ligatie. Blunt ends: vlakke snijde → moeilijker ligeren.
5. Gebruik twee verschillende enzymen (één per uiteinde insert) → richtingspecifieke klonering, voorkomt vector-self-ligatie.
6. Selecteer enzymen met compatibel buffer/temperatuur → simultane digestie. Anders: opeenvolgend digesteren.

Tools en benodigdheden

• Webtools voor restrictieplaatsidentificatie (bijv. New England BioLabs).
• Insert-sequentie, restrictiekaart vector, lijst enzymen met knipplaatsen.