ADHD: verstoorde neurotransmitterbalans (vooral dopamine, noradrenaline). Stimulantia = eerste keus, maar aminozuren tonen belofte als adjunct.

Theorie: hartslagvariabiliteit als biomarker

Lage rusthartslag geassocieerd met ADHD/agressie (Zepf 2009). Hartslag beïnvloed door neurotransmitters → doelwit voor interventie. Aminozuren zijn voorlopers van neurotransmitters.

Tryptofaan → serotonine

• Snelle tryptofaandepletie → ↓ serotonine → ↓ hartslagvariabiliteit → ↑ ADHD-gedrag (jongens, Zepf 2009).
• Tryptofaan suppletie kan serotonine normaliseren.

Tyrosine → dopamine/noradrenaline

Tyrosine (uit voeding) → L-DOPA → dopamine/noradrenaline. Klein genoeg voor axonale transport → essentieel voor effectiviteit (Kolb & Whishaw 2003).

Clinical bewijs

Aminozuurmix supplement → significante verbetering aandacht, visuele/auditieve respons bij ADHD (Curtis 2008, J Altern Med).

Multimodale aanpak essentieel

ADHD = prenataal, sociaal, voedingsmatig, omgevingsmatig. Behandeling moet integreren: voeding, farmacologie, ecologie, psychologie (Curtis et al.).

Diermodel: bewegingsinterventie

ADHD-ratten: meer exciterende aminozuren bij gebrek aan behandeling vóór puberteit. Behandeling (fysiek/gedrag) ↓ exciterende aminozuren → ↓ ADHD-gedrag (Ruocco 2009).

Conclusie

Aminozuren (tryptofaan, tyrosine) zijn veelbelovend als onderdeel van brede behandeling, niet als monotherapie. Altijd kinderpsychiater/neurolog betrekken.