
Allergieën die uitsluitend de binnenkant van de mond en keel aantasten, zonder de rest van het lichaam in te schakelen, worden aangeduid als het orale allergiesyndroom (OAS). Volgens de American Academy of Family Physicians is dit de meest voorkomende voedselallergie en treft het tot 10 procent van de patiënten met allergische rhinitis of astma door gras-, onkruid- of boomstuifmeel.
OAS is een gevolg van kruisreactiviteit tussen eiwitten in bepaalde pollen en specifieke voedselsoorten. Patiënten die dit syndroom ontwikkelen, hebben al allergische symptomen (loopneus, niezen, jeukende ogen) tegen pollen. De eiwitten in het betrokken voedsel lijken op de antigenen in de pollen waar de patiënt al gevoelig voor is. Wanneer het voedsel in de mond komt, triggert het immuunsysteem een lokale reactie.
In tegenstelling tot een klassieke voedselallergie (die netelroos, misselijkheid, braken, kortademigheid of duizeligheid kan geven), veroorzaakt OAS enkel gelokaliseerde klachten:
De symptomen zijn vaak zo mild dat patiënten ze niet als allergische reactie herkennen. Hoewel OAS zelden tot een systemische of levensbedreigende reactie (anafylaxie) uitgroeit, wordt geadviseerd het triggerende voedsel te vermijden.
| Pollenallergie | Voedselsoorten die kunnen reageren |
|---|---|
| Berkenstuifmeel | Appels, wortels, hazelnoten, perziken, peren, aardappelen |
| Ambrosia (ragweed) | Bananen, meloenen, tomaten |
| Graspollen | Kiwi's, tomaten |
| Bijvoetpollen (vooral UK) | Appels, wortels, selderij, kiwi's, pinda's, diverse specerijen |
Symptomen treden bijna uitsluitend op bij rauw voedsel. Koken denatureert de verantwoordelijke eiwitten, waardoor de meeste patiënten het verwarmde product prima verdragen. Belangrijke stappen:
Elke patiënt met tintelingen, jeuk of zwelling in de mond na het eten van bepaalde voedselsoorten moet worden beoordeeld door een allergiespecialist. OAS lijkt op een klassieke voedselallergie, maar die kan levensbedreigend zijn. Patiënten met een echte voedselallergie dragen vaak een epinefrine-autoinjector. Een specialist kan met tests (huidprik, bloed) onderscheid maken tussen OAS en een gevaarlijke voedselallergie.
Fysiotherapie bij myasthenia gravis: spierversterking en ademhalingstraining
Astragalus en levensduurverlenging: telomeren, immuniteit en bewijs
Chiropractie bij ischias: herstelt skeletale biomechanica en zenuwstroom
Huismiddelen bij postnasale druppels en allergieën: van neti pot tot airconditioning
Verschillen tussen ALS en MS: symptomen, ziekteverloop en diagnose
Acupressuur bij rugpijn: theorie, onderzoek en zelfbehandeling
Dieet bij schimmel-/meeldauwallergie: voedsel te vermijden en te kiezen
Elektrolytonbalans bij boulimia: hypokaliëmie, hypocalciëmie, hypochloremie en meer
Gezondheid en Ziekte © https://www.gezond.win