In de 2e en 3e trimester stijgt het risico op vaginale schimmelinfectie (vulvovaginale candidiasis) door: hoger oestrogeen, verlaagde immuniteit, meer koolhydraten in verlies. Onbehandeld: risico op vroege geboorte, laag geboortegewicht, overdracht op baby (soor).

Herken de symptomen

• Intense jeuk aan vulva – dwingt tot krabben (verergerd irritatie).
• Wit, klontig verlies (kaasachtig), maar kan ook dun/waterig zijn. Lijkt op normaal zwangerschapsverlies (leukorrhoe) → moeilijk te onderscheiden.
• Roodheid, zwelling, pijn aan vulva. Plassen brandt (ammoniak in urine). Seks pijnlijk.
• Geen symptomen: zwangere vrouwen vaker asymptomatische colonisatie. Toch behandelen? Arts beslist – risico op complicaties.

Differentiaal diagnose

Contacteczeem (zeep, wasmiddel, inlegkruisjes), bacteriële vaginose, trichomonas, herpes. Alleen microscopie/cultuur bevestigt Candida.

Behandeling in zwangerschap

• Lokaal: azol-crème/zetpil (clotrimazol, miconazol) 7-14 dagen (langer dan niet-zwanger). Veilig voor baby.
• Oraal (fluconazol): NIET in zwangerschap (teratogeen risico, miskraam).
• Partner behandelen alleen bij symptomen.

Volgende stappen

1. Twijfel? Bel verloskundige/arts – niet zelf mediceren met OTC-middelen.
2. Direct naar arts bij: vieze geur verlies, koorts, buikpijn, bloedverlies.
3. Hygiëne: katoenen ondergoed, geen geurige wasmiddelen, van voor naar achter vegen.

Schimmelinfecties in zwangerschap zijn lastig te genezen en herhalen vaker. Volledige kuur en follow-up zijn cruciaal.