Wat gebeurt er bij een hartaanval?

Bij een hartinfarct raakt een coronaire ader geblokkeerd. Het stroomafwaartse hartweefsel krijgt geen zuurstof meer, cellen sterven (necrose) en vrijkomen hun intracellulaire inhoud – waaronder specifieke enzymen – in het bloed. Het beschadigde gebied wordt uiteindelijk vervangen door littekenweefsel.

Belangrijkste cardiale biomarkers

Enzym / Marker	Normale waarde	Functie
Troponine T	< 0,2 µg/L	Reguleert actine-myosine binding (specifiek voor hart)
Troponine I	< 0,35 µg/L	Reguleert actine-myosine binding (specifiek voor hart)
Creatine kinase (CK-MB)	0–3 µg/L	Herstelt ATP; ook in skeletspier
Lactaatdehydrogenase (LDH)	–	Energiemetabolisme; niet cardiaalspecifiek
Glycogeen fosforylase isoenzyme BB	–	Energiemetabolisme

Diagnostische waarde en tijdsverloop

• Enzymen stijgen 2–4 uur na infarct.
• Troponine I en T zijn hartspecifiek en blijven lang verhoogd (dagen).
• CK-MB stijgt en daalt sneller; nuttig voor detectie van een tweede infarct terwijl troponines nog verhoogd zijn van de eerste.

Vals-positieven en valkuilen

• CK-MB komt ook in skeletspieren voor → spierschade kan CK-MB verhogen.
• Troponines kunnen verhoogd zijn bij nierfalen → minder betrouwbaar in die context; CK-MB kan dan nuttiger zijn.
• Combinatie van seriële metingen, anamnese en ECG is gouden standaard.