De frontale lob, het grootste deel van de grote hersenen, ligt direct achter het voorhoofd en is verantwoordelijk voor hogere cognitieve functies: plannen, besluitvorming, emotieregulatie, persoonlijkheid en willensbeweging. Door haar aanwezige ligging is ze kwetsbaar voor traumatisch letsel. Schade kan leiden tot diepgaande veranderingen in gedrag, cognitie en persoonlijkheid.

Oorzaken

Naast traumatisch hersenletsel (bijv. val, verkeersongeval) kunnen ziekten zoals een beroerte (verminderd bloedaanbod), virale infecties (meningitis) of vergiftiging (koolmonoxide) de frontale lob aantasten.

Symptomen per Gebied

• Voorste deel (prefrontale cortex): apathie, concentratiestoornissen, traag reageren, verlies van remming (ongepast sociaal gedrag, argumentatief, vulgair, euforisch), herhalend gedrag, ontoerekening met gevolgen.
• Middendeel: oogbewegingsstoornissen, spraakproblemen (apraxie van spraak), problemen met opeenvolgende complexe handelingen.
• Achterste deel (motorische cortex): zwakte of verlamming, verlies van willekeurige beweging.

Behandeling en Prognose

Hersenweefsel herstelt niet, maar het brein kan compenseren via neuroplasticiteit. Revalidatie richt zich op het herleren van vaardigheden (probleemoplossend, motorisch) met een multidisciplinair team (fysiotherapeuten, ergotherapeuten, neuropsychologen, logopedisten). De prognose hangt sterk af van de ernst, gemeten met de Glasgow Coma Scale: lagere scores duiden op ernstiger letsel en slechtere uitkomst.