Leukocyten (witte bloedcellen) zijn de verdedigers van ons immuunsysteem. Er zijn vijf subtypen, elk met unieke morfologie en taak. Afwijkende aantallen wijzen vaak op onderliggende ziekten.

Twee hoofdcategorieën

Categorie	Celtypes	Kennmerk
Granulocyten	Neutrofielen, eosinofielen, basofielen	Zichtbare granulaten in cytoplasma na kleuring
Agranulocyten	Lymfocyten, monocyten	Geen granulaten

Kernvorm als onderscheidingskenmerk

• Neutrofielen: 3-5 gelobde kern.
• Eosinofielen/basofielen: 2 gelobben.
• Lymfocyten: grote, ronde, enkelvoudige kern.
• Monocyten: niervormige, enkelvoudige kern.

Twee afweermechanismen

Fagocytose (opvreten)

• Neutrofielen: specialisten in kleine bacteriële/virale indringers.
• Eosinofielen: aanvallers van parasieten (wormen, protozoën).
• Monocyten/macrofagen: opruimen van cellulair afval, kankercellen.

Antistofproductie

Alleen lympfocyten (B-cellen) produceren antilichamen na contact met een antigeen. Bij herhaalde blootstelling volgt snellere, sterkere antilichaamrespons (immunologisch geheugen).

Ontstamming: lymfoïde vs. myeloïde lijn

Alle bloedcellen ontstaan uit hemocytoblasten (stamcellen) in het beenmerg.

• Myeloïde differentiatie: neutrofielen, eosinofielen, basofielen, monocyten.
• Lymfoïde differentiatie: lymfocyten (in lymfeklieren, beenmerg).

Klinische relevantie

Differentiaal telling van leukocyten helpt bij diagnose van infecties, allergieën, auto-immuunziektes, leukemieën en botmergstoornissen.