Tactiele stoornissen, ook wel sensorische verwerkingsstoornissen genoemd, beïnvloeden de manier waarop het brein tastprikkels interpreteert. Bij deze aandoeningen kan het tastgevoel overgevoelig (hypergevoelig) of ondergevoelig (hypogevoelig) zijn, of kunnen objecten onherkenbaar zijn wanneer ze worden aangevoeld. De oorzaak ligt in de hersenen en het centrale zenuwstelsel, vaak als gevolg van neurale disregulatie, hersentumoren, letsel of chirurgie. Het begrijpen van de verschillende vormen van tactiele stoornissen is essentieel voor zowel patiënten als zorgverleners.

Tactiele Defensiviteit (Overgevoeligheid)

Tactiele defensiviteit is een van de meest voorkomende tactiele stoornissen. Kinderen en volwassenen met deze vorm ervaren een sterk verminderde tolerantie voor tastprikkels. Normale, milde aanraking kan als extreem, irriterend of zelfs pijnlijk worden ervaren. Volgens de Children's Academy for Neurodevelopment and Learning verwerken de hersenen de binnenkomende stimuli niet adequaat, waardoor zelfs zachte aanraking als dreigend wordt gezien. Hoewel volwassenen er ook last van kunnen hebben, manifesteert de stoornis zich voornamelijk bij kinderen.

Tactiele Hyposensitiviteit (Ondergevoeligheid)

Tactiele hyposensitiviteit is het tegenovergestelde van defensiviteit. Mensen met deze stoornis hebben een verhoogde drempel voor tastprikkels en pijn. Dit kan gevaarlijk zijn, omdat letsels niet of te laat worden opgemerkt. Om zich wel te voelen, zoeken ze vaak naar intense sensorische ervaringen: ze houden van extreme smaken (zeer zout of pittig), zoeken oppervlakken met veel structuur, of beoefenen rommelige, luidruchtige activiteiten.

Tactiele Apraxie

Tactiele apraxie is een stoornis in het verkennen van objecten door aanraking. Er is een verstoring in de handbewegingen bij het manipuleren van een voorwerp, terwijl bewegingen zonder object (zoals gisteren) wel goed gaan. Patiënten hebben moeite om hun handbewegingen af te stemmen op de eigenschappen van een object, zoals vorm, grootte en textuur, onder specifieke omstandigheden.

Tactiele Agnosie

Bij tactiele agnosie kan een persoon objecten niet herkennen door tasten, terwijl de zintuigen zelf intact zijn. Volgens de Mayo Clinic Department of Neurology is dit een subtiele, niet-elimineerbare stoornis die voortkomt uit laesies, tumoren of schade aan de mesiale temporale, retrospleniale en/of mesiale occipitale cortex. Patiënten hebben meestal geen problemen met het herkennen van objecten via andere zintuigen zoals gezicht of gehoor.

Tactiele Afasie

Tactiele afasie lijkt op agnosie, maar betreft specifiek de onmogelijkheid om een getaste object te benoemen. De stoornis kan eenzijdig (één hand) of bilateraal (beide handen) zijn. Patiënten kunnen vaak wel de functie van het object beschrijven en het benoemen zodra ze het zien of horen. Dit wijst op een scheiding tussen tastverwerking en taalgebieden in de hersenen.