Mineralen zijn de onzichtbare helden van onze fysiologie – ze bouwen botten, regelen de hartslag, sturen de bloedsuiker en sturen honderden enzymreacties. Hier zijn vijf feiten die het belang van mineralen in een nieuw perspectief plaatsen.

1. Mineralen verbinden ons met de aarde

De mineralen in onze botten, bloed en cellen zijn dezelfde elementen die in de aardkorst, rotsen en grond zitten. Planten halen ze op via hun wortels; we nemen ze op via planten of dieren die planten aten. Een steen eten werkt niet – de mineralen moeten in biobeschikbare, organische vorm zitten.

2. IJzer- of zinktekort kan vreemde eetlust (pica) veroorzaken

Mensen met een tekort aan ijzer of zink ontwikkelen soms pica: een onweerstaanbare drang om niet-voedbare stoffen te eten zoals aarde, klei, ijzer, papier, haar, verf of zelfs dierlijke uitwerpselen. Pica komt in 10–30% van jonge kinderen voor en kan leiden tot vergiftiging, obstructies en infecties. Het corrigeren van het mineraaltekort lost de pica vaak op.

3. De "gekke hoedenmaker" was vergiftigd door kwik

De uitdrukking "gek als een hoedenmaker" komt uit de 19e eeuw. Hoedenmakers gebruikten mercurisch nitraat om vilt te verwerken in slecht geventileerde werkplaatsen. Chronische kwikvergiftiging gaf ze tremoren, stemmingsschommelingen, hallucinaties en cognitieve achteruitgang – de inspiratie voor Lewis Carrolls personage.

4. Pizza maakt je dorstig door natrium

Ons lichaam is 50–60% water, verdeeld over cellen, bloedplasma en lymfe. Natrium, chloride en kalium regelen deze verdeling. Na een zoute maaltijd (pizza, chips) stijgt het natriumgehalte in het plasma; water wordt uit de cellen getrokken om te verdunnen. Gedehydrateerde cellen sturen een noodsignaal naar de hersenen: drink water.

5. Frisdrank kan botgroei bij tieners in de knel helpen

Tieners hebben hoge calciumbehoefte voor botgroei. Frisdrank bevat veel fosfor. Bij voldoende calcium is dat geen probleem, maar als frisdrank melk vervangt, ontstaat een hoge fosfor/calcium-ratio die calciumopname en botmineralisatie kan belemmeren. Resultaat: zwakkere botten en verhoogd breukrisico later in het leven.