Thermoregulatie: de prioriteit van het lichaam

Bij zware inspanning produceren spieren warmte. Kerntemperatuur **moet** in nauw bereik (37±0,5°C) blijven. Het lichaam kiest ervoor om vocht te offeren voor afkoeling.

Mechanismen

1. Huidbloedstroom: bloed naar huid → warmteafgifte via straling/convectie.
2. Zweetproductie: eccrine zweetklieden scheiden water + elektrolyten uit → verdamping = effectiefste afkoeling.
3. Zweettempo: 1,0-2,5 L/uur bij topatleten in hitte.

Bloedosmolaliteit & volume

• Waterverlies uit plasma → osmolaliteit stijgt → osmoreceptoren activeren.
• Herstel via: GI-absorptie (drinken) of nieren (minder urine).

Herverdeling van bloedstroom

• Rust: 21% naar spieren.
• Zware inspanning: **88% naar spieren**.
• Gelijktijdig: maagdarmkanaal → 1% (van 20-25%), nieren → verminderd.
• Gevolg: minder vochtabsorptie in darmen, minder urineproductie.

Antidiuretisch hormoon (ADH / vasopressine)

• Osmoreceptoren in hypothalamus detecteren stijgende osmolaliteit.
• ADH vrijkoming → nieren herresorberen water → **urineproductie daalt 50-70%**.
• ADH kan **10x stijgen** bij zware inspanning.

Conclusie

Het lichaam **actief** kiest voor zweet (waterverlies) om kerntemperatuur te behouden, en **tegelijkertijd** urineproductie minimaliseren via ADH. Drinken tijdens inspanning is daarom essentieel om het verlies te compenseren.