Chocoladeallergie is vaak moeilijk te diagnosticeren. Veel Amerikanen denken allergisch te zijn voor chocolade, maar echte cacao-allergie is klinisch zeldzaam. De verklaring zit in de diverse ingrediënten van chocoladeproducten, inclusief donkere chocolade.

Allergie vs. intolerantie/gevoeligheid

Echte allergie: immuunsysteem aanval op eiwit → antilichamen/histaminen → ongemak. Intolerantie/gevoeligheid: geen immuunsysteem, maar wel pijnlijk/ongemakkelijk. Over het algemeen minder ernstig.

Pure chocolade: cacao en cacaoboter

Cacaobonen → fermenteren, drogen, roosteren. Twee componenten: cacao (actieve stoffen: cafeïne, theobromine, smaakstoffen) en cacaoboter (vet, rijkdom/textuur). Allergieën voor één van beiden: zeldzaam maar bekend. Cafeïne/theobromine-intolerantie mogelijk.

Commerciële donkere chocolade: additieven

Verbetering textuur, smaak, houdbaarheid, winst. Topmerken: suiker, sojalecithine, vanille. Mindere kwaliteit: zuivel, soja, eieren-lecithine, gelatine, glucosestroop. Kruisbesmetting: sporen ei, noten, pinda's, gluten. Emulgatoren, conserveermiddelen, antioxidanten bij gevoeligen reactief.

Diagnose: complex

Arts/allergoloog moet onderscheiden: echte chocoladeallergie vs. ingrediëntgevoeligheid. Veel tests nodig. Echte allergie reageert op zuivere niet-gealkaliseerde cacao. Intolerantie voor additieven = lang zoektocht. Paradoxaal: echte allergie → goedkope chocolade OK, additievenreactie → pure chocolade OK.