Hart is een spier; training versterkt het. Cardio (hart ~50% max langdurig) verbetert capillairenetwerk, verlaagt bloeddruk, houdt gewicht gezond. Maar: te veel van het goede bestaat.

Meer is niet altijd beter

Beweging = fysieke stressor. Voordelen komen van herstelaanpassing (sterker worden), niet van de activiteit zelf. Zonder voldoende herstel = geen aanpassing. Langdurig trainen zonder herstel = nutteloos.

Hartschade door overmatig cardio

Mayo Clinic Proceedings (2012): regelmatig bewegen = effectief preventie/behandeling chronische ziekten, betere cardio-gezondheid/levensduur. MAAR te veel cardio → ongezonde hartveranderingen, atherosclerosis, versteviging grote slagaderwand. Ervaren marathonlopers: meer atherosclerosis; follow-up: cardio-problemen = groep met hartziekte-voorgeschiedenis. Physiological Reviews (2016): langdurige duurtraining hoog niveau → verhoogd atriaal fibrilleren (AF) risico (onregelmatige hartslag, mindere doorbloeding). Risico AF stijgt met dagen/week krachtige activiteit.

Verhoogd letselrisico

Overbelasting bij herhalende beweging (typen, tennis, gooien). Cardio = herhalende bewegingen langdurig. >40 mijl/week hardlopen geassocieerd met (2012 studie): stressfracturen scheenbeen, kuitspiertranen, arterieopsluiting, Achillespeesletsel. Ook: rugproblemen, artrose, heup/knie schade, peesontsteking.

Variatie en rust

Voorkom letsel: wissel. Fietsen, krachttraining, yoga afwisselen → andere spiergroepen, minder stress op één gewricht. Rust = cruciaal (ACSM). Min. 1-2 rustdagen/week. Korte pauzes tijdens training = meer voordeel, minder letsel.