Je BMI geeft je arts een snelle indruk van je lichaamsvetpercentage. Hoewel niet perfect, is het een nuttige start voor het opsporen van risico's op chronische ziekten. Een hoge BMI leidt vaak tot verder onderzoek: dieetanalyse, bewegingspatroon, familieanamnese, bloedonderzoek.

BMI zelf berekenen

Formule: BMI = [gewicht (pond) / lengte (inches)²] × 703. Of gebruik een online calculator.

• 18,5 – 24,9: gezond
• < 18,5: ondergewicht
• 25 – 29,9: overgewicht
• ≥ 30: obesitas (tenzij je zeer gespierd bent)

Wat een hoge BMI aangeeft

Meestal een betrouwbare indicatie van te veel lichaamsvet. Verhoogt risico op: vroegtijdige sterfte, diabetes type 2, hartziektes, beroerte, galblaasproblemen, artrose, slaapapneu, chronische ontsteking, depressie.

Wanneer BMI misleidt

• Extreem gespierd: atleten scoren 'overgewicht' ondanks lage vetpercentage. Arts kan visueel beoordelen en alternatieve tests doen (bloed, huidplooimeting).
• Normaalgewichtsobesitas: normaal gewicht, maar hoog vetpercentage (>20% man, >30% vrouw). Treedt vaak op bij sedentaire ouderen. Geschat 30 miljoen Amerikanen. BMI mist dit.

Alternatieve vetmetingen

• Tailleomtrek: snel, non-invasief. >40 inch (man) / >35 inch (vrouw) = verhoogd risico.
• Lichaamssamenstelling: huidplooimeters, bio-impedantie schalen (let op hydratatie-invloed).
• Gouden standaard: DEXA-scan, hydrostatisch wegen – duur, gespecialiseerd.

BMI is een handig eerste scherm, geen eindconclusie. Combineer met andere metingen voor een compleet beeld.