Een koolhydraatarm dieet beperkt calorieën onder nationale aanbevelingen, gebaseerd op de premisse dat de mens niet geëvolueerd is voor de grote hoeveelheid gesynthetiseerde koolhydraten die sinds de agrarische revolutie ons dieet domineren. De wetenschap blijft nieuwe inzichten opleveren.

Niet alle koolhydraten zijn vijand

Koolhydraten leveren nuttige nutriënten en zijn essentieel voor energieproductie. Maar toenemend bewijs toont dat het lichaam bepaalde koolhydraten slecht aan kan – met name fructose, dat in de lever wordt omgezet in vet.

De rol van insuline

Sommige koolhydraten veroorzaken snelle bloedglucosepieken, waardoor insuline de overtollige glucose als vet opslaat. Nobelprijswinnaars Berson en Yalow noemden insuline ooit "de belangrijkste regulator van het vetmetabolisme". Hoewel er discussie is over de exacte rol van insuline bij gewichtsverlies, zien steeds meer artsen dit hormoon als sleutelfactor bovenop de eenvoudige "calorieën in/uit" theorie.

Glycemische index en leptine

Voedingsmiddelen die een sterke insulinerespons uitlokken, bevatten meestal geraffineerde koolhydraten, fructose en suikers. De glycemische index (GI) meet het effect op de bloedsuiker: hoge GI (≥70) bij aardappelen/maltose, lage GI (≤55) bij bijvoorbeeld bonen. Een 2008-studie in American Journal of Physiology toonde aan dat chronische fructoseconsumptie leptine-resistentie veroorzaakt. Leptine reguleert honger en metabolisme; resistentie leidt tot overeten zonder verzadigingsgevoel. Lage-GI voedsel juist vermindert honger en bevordert verzadiging.

Praktische implicaties

Een goed geformuleerd low-carb dieet stillt van nature de honger, maakt calorieëtellen overbodig en stimuleert vetverbranding. Cruciaal is het type koolhydraten dat u kiest, gecombineerd met gematigde calorie-inname.