Hoofdlui (Pediculus humanus capitis) zijn wingelose parasieten die bloed zuigen van de hoofdhuid. Ze verspreiden zich door hoofd-te-hoofd contact. Eieren (neten) kleven aan haarschen. Ziekteoverdracht: niet bewijs. Wel lastig en stigma.
Symptomen
- Jeuk (allergische reactie op luisspuit) – kan 2-3 maanden uitblijven bij eerste infectie.
- Krabben → excoriaties → bacteriële superinfectie (impétigo, folliculitis).
- Zichtbare luizen/neten (vooral achteroren, nek).
Behandeling
Fysieke verwijdering (1e keus)
Fijne luiskam (tandafstand <0,3 mm) op nat, geconditioneerd haar. Elke 3-4 dagen herhalen tot 2 weken geen levende luizen/neten meer. Geen chemie, geen resistentie.
Insecticiden (2e keus)
- Pyrethrine/permetrine (OTC): veiligste, maar resistentie opkomend (superluizen).
- Malathion (recept): effectiever, maar brandbaar, zenuwtoxisch bij overmatig gebruik.
- Lindaan (verboden in NL/EU): neurotoxisch, kankerverwekkend, dodelijk bij overdosering.
- Dimeticone/isopropylmyristate (fysisch): bedekt luizen → verstikking. Geen resistentie.
Resistentieproblematiek
- Archives of Disease in Childhood (2006): pyrethroïden minder effectief door resistentie.
- NY Daily News (2008): 'superluizen' resistent tegen OTC-shampoos.
- Nieuwe pesticiden: 3-5 jaar tot resistentieontwikkeling.
Conclusie: luiskam = gouden standaard. Insecticiden sparen, roteren, combineren met kammen.
Omgevingsmaatregelen
- Kleding, beddengoed, zachte speelgoed: 60°C wassen of 48h in gesloten zak (diepvries).
- Kammen/borstels: 10 min koken of alcohol 70%.
- Stofmeubelen/auto:stofzuigen.
- Geen preventief behandelen van gezinsleden zonder bewijs.
